Maandagavond 2 april ging Ismaël, zoals gewoonlijk, in de VW-kombi met een paar broeders en zusters naar het platteland voor een huissamenkomst bij een gezin dat lid van onze kerk is. Plotseling op de heenweg, kwamen ze spelende koeien tegen op de weg. En één hele grote stier begon ruzie te maken met een andere stier, en plotseling kwam het grote achterwerk van één van de stieren tegen de voorkant van de kombi aan vlakbij Ismaël. Met als gevolg dat door de klap, iedereen naar voren vloog, hun hoofden botsten, en de auto meteen stil stond. Er zat een flinke deuk in de voorkant van de kombi en 2 lampen waren kapot gegaan. De stier liep vrolijk verder maar wel met spierpijn, zagen ze allemaal. Haha! Maar het was de hele week gespreksstof voor alle betrokkenen en in de kerk. Maar gelukkig is iedereen wel geschrokken maar ongedeerd gebleven. God zij dank.

Op woensdag 11 april, liet Ismaël ons schrikken. Hij werd ineens niet lekker, en is via de gezondheidspost hier in ons stadje per ambulance doorgestuurd naar het ziekenhuis in Barbacena.
Hij had pijn op de borst en adem tekort. Iedereen dacht dat hij een hartinfarct aan het krijgen was. Hij kwam op de eerste hulp en werd meteen geholpen. Er werden onderzoeken gedaan: Hartfilmpjes, bloedonderzoek, röntgenfotos.
En maar wachten, wachten... ze hebben heel wat vragen gesteld over zijn gezondheid, maar we kregen geen uitslag. Toen moesten ze opnieuw onderzoeken doen. We werden ongerust. Kortom, hij is ongeveer 24 uur opgenomen geweest, en mocht daarna naar huis. Wat hij had? We weten het nog steeds niet goed, in ieder geval was het geen hartinfarct. Hij werd doorgestuurd naar de huisarts voor een check up. Hij moet in ieder geval afvallen. God is goed en zorgt voor ons, in beide gevallen is alles goed verlopen, en was er niks ernstig aan de hand. Ik zie het als een waarschuwing voor Ismaël, omdat hij nooit zichzelf laat onderzoeken. Hij houd niet van dokters en injecties, wie herkent dat?  Ons lichaam is de tempel van de Heilige Geest, en daar moeten we goed voor zorgen. Nu gaat hij wel een check up laten verrichten.

Goed, ik ben toch over Ismaël aan het schrijven, dan ga ik nog even door.
Wat u misschien niet weet, is dat Ismaël als kind een profetie gekregen heeft, dat hij herder zal worden over vele schapen. Ismaël werkt al jaren als pastor eigenlijk, maar hij is nooit oficiëel ingezegend omdat hij dat zelf nog niet wilde, hij vond zichzelf daar niet klaar voor.

Mijn vader en moeder bemoedigden Ismaël altijd om aan zijn roeping te gehoorzamen. Hij vond het maar moeilijk, de grote verantwoordelijkheid. Veel mensen noemden hem al pastor Ismaël, één van hen is onze voorganger, pastor Antônio uit Mêrces. Iedereen zei tegen hem dat hij voorganger moest worden. En toen ineens, toen niemand het verwachtte, was hij er blijkbaar klaar voor. Hij koos de datum van zijn verjaardag ervoor. Afgelopen zaterdag 14 april werd Ismaël 45 jaar, en werd hij ingezegend als voorganger, naast onze voorganger Anivaldo in Santa Barbara. Het was een groot feest, met veel genodigden, gelovigen en ongelovigen, de burgemeester en ongeveer 15 voorgangers uit de omgeving waren aanwezig op die avond.
De bijbeltekst waarover Ismaël op zondag predikte waren de teksten uit 2 Kronieken 20 vers 12b en 15b, die de Heer duidelijk op zijn hart legde. Maar onze ogen zijn op u gericht. Niet zolang geleden, was dat ook de bijbeltekst die ik gebruikte in een nieuwsbrief, weet u dat nog? Nu kwam hij via mijn broer. “Wees niet bang. ..Want dit is niet uw strijd, maar de strijd van God”. En zo is dat, laten we dat niet vergeten. Als het onze strijd was, gingen we eraan onderdoor, maar we mogen God vóór laten gaan, en Hij strijdt voor ons met al zijn kracht en majesteit. Daarom zijn we meer dan overwinnaars in Jezus naam. We hoeven niet bang te zijn. Dat was het troostende woord van God voor Ismaëls beslissing.

Kunt u zich het getuigenis van Karina herinneren in de vorige nieuwsbrief? En over haar bekering en die van haar vriend? Begin maart liep haar dochtertje Camila van 7 jaar naar voren en wilde haar hartje aan de Here Jezus te geven. Zij zelf had het gevraagd aan pastoor Anivaldo, haar woorden waren, dat ze ook zo blij wilde zijn als haar moeder, ze wilde datgene ook hebben wat haar moeder had. 
Op 12 mei staat het huwelijksfeest op de planning van Karina en Jonathan.
We zijn erg blij met het echtpaar en met de drie kinderen van Karina, ze zijn een zegen voor de gemeente. Echt een voorbeeld van Gods werk in een wanhopig mens.

Beide gemeentes vieren elk jaar deze dag. We hebben dan de gelegenheid om alle vrouwen uit de buurt uit te nodigen om naar de kerk te komen. Er komen altijd vrouwen op deze uitnodiging af en zij kunnen op deze manier Gods Woord horen en gebed ontvangen.
Op de foto kunt u zien, dat er een hele groep aanwezig was. We geven dan leuke cadeautjes en tot besluit komen we gezellig bij elkaar met een stukje taart in het oude kerkje, dat we voor zulke gelegenheden nog gebruiken.

Opnieuw mochten we een huwelijk inzegenen, dat was op 24 maart. Karine ging al een tijdje naar onze gemeente in Mêrces, een ongetrouwde gelovige moeder die samen woonde met de vader van hun zoontje Gabriel van 5 jaar. Maar haar vriend was van Gods weg af, en deed nergens meer aan mee. Hij was één van de mensen die sterk door God werd aangeraakt tijdens ons carnavalskamp. Zodanig geraakt was hij, dat hij de wens van zijn vrouw eindelijk besloot te volgen, om te trouwen zoals het hoort.
Ismaël werd gevraagd om hun huwelijk in te zegenen. Dat was spannend, zijn eerste huwelijksinzegening, en officieel was hij toen nog niet eens voorganger. Maar het ging heel goed, en het was een prachtige huwelijksdienst met een feest, gehouden in een grote zaal in Mêrces.

Wilt u voor ons als familie Jonker bidden, voor deze moeilijke dag. Het is zaterdag 21 april, nu 2 jaar geleden dat mama overleden is. Wat gaat de tijd toch snel.
Ismaël had het er moeilijk mee tijdens de inzegening, dat kon ik goed merken. Wat had mama daar graag bij willen zijn, daar heeft ze het zo vaak over gehad, en dat wist Ismaël.
Met pa’s gezondheid gaat het goed, Hij is elke 6 maanden onder dokters controle. Uiteraard is hij als eerste in Gods handen. Pa zou eigenlijk opnieuw geopereerd moeten worden aan huidkanker. Hij heeft 2 kleine plekjes die weg gehaald moeten worden op zijn gezicht, maar hij heeft er totaal geen zin in. Ik heb hem duidelijk de gevolgen ervan uitgelegd, die kunnen gebeuren, hij is zich ervan bewust. Maar toch kiest hij van niet. Voor de ziekte van Alzheimer neemt hij nu een sterker medicijn. Hij heeft er duidelijk moeite mee, dat hij de ziekte heeft. De ene dag is beter of slechter dan de andere. Heel wisselend. Maar beter wordt het helaas niet. Hij zegt blij met mij te zijn, ik ben echt zijn rechterhand, wat dat betreft komt het goed uit dat ik nog vrijgezel ben. Ik woon op mijzelf, maar ben het grootste gedeelte van de dag bij hem in huis. We houden elkaar gezelschap.
Ikzelf ben de Heer ontzettend dankbaar dat ik nog 8 jaar van mijn leven met mama hier in Brazilië mocht zijn.
Het had ook anders kunnen zijn. De Heer heeft mij op tijd terug geroepen en kon ik voor haar zorgen tot het einde. Dat is voor een dochter een eer en erg belangrijk voor een moeder. Zij heeft voor ons gezorgd, en dat kunnen en mogen we teruggeven, ook volgens de Bijbel. Ik mis haar heel erg, misschien omdat ik geen eigen gezin heb, zoals de anderen, en omdat ik haar ziek zijn van begin tot eind heb gevolgd. Maar God heeft een doel met ons leven, we kunnen door Hem leren leven met alle omstandigheden.

Ik hoop de volgende nieuwsbrief meer te vertellen over de kinderen.
Nu zijn er moeilijkheden met de leraressen, die de burgemeester elk jaar gratis stuurt, waar we gebed voor vragen. Deze onderwijzeressen, (3-5) zijn nodig om ons te helpen met huiswerk en bijlessen voor de kinderen. Het zijn meestal ongelovigen. Voor ons is dat vaak moeilijk omdat ze niet dezelfde visie, normen en waarden hebben als wij. En toch willen we de kinderen onze christelijke opvoeding zoveel mogelijk mee geven. Dat is namelijk ons grootste en belangrijkste doel, dat ze groot gebracht worden met Gods woord. Maar als de leraressen niet meewerken, en ook nog eens lui zijn, en daar maar met een lang gezicht lopen, wordt het extra moeilijk voor Lourdes en onze wèl gelovige medewerkers.
Verder is op het moment de metselaar bezig met een stoep te maken achter en rondom het Kinderdagverblijf, zodat de kinderen niet meteen in de blubber stappen wanneer ze naar buiten lopen, wanneer het regent. En nog veel meer klusjes, die gedaan moeten worden.
We wachten tot de Braziliaanse bankrekeningen helemaal gebruiksklaar zijn, zodat we de giften voor de renovatie uit Nederland kunnen ontvangen. Dan kunnen we ook beginnen met het afwerken van de buitenzijde van de gebouwen.

Van het Bestuur in Nederland:
Hierbij de stand van zaken van het Renovatie/Afbouwproject voor het Kinderdagverblijf:
Tot nu toe is voor dit project van het Kinderdagverblijf € 25.265,- binnengekomen, mede dankzij 2 grote sponsorbijdragen. Genoeg dus om al te beginnen! We zijn hiervoor alle gevers heel dankbaar.
De totale begroting is € 28.500,- . Dat betekent dat er nog € 3.235,- nodig is. Het uitvoeren van alle werkzaamheden duurt nog zeker een jaar.
Het zou geweldig zijn als gedurende dit jaar ook in het laatste deel van de benodigde financiën zou kunnen worden voorzien.
Daarom beveelt het bestuur ondersteuning van dit project met een extra gift van harte bij u aan!

Kunt u zich Vera en Vitória nog herinneren uit vorige nieuwsbrief? Vitória is heel erg blij om met de dramagroep Adoradores sem Limites mee te doen. Ze is altijd aanwezig en doet ontzettend haar best.

Wilt u met ons danken voor:

- Dat we het werk, ondanks alle strijd, kunnen volhouden, dankzij de kracht en moed die de Heer ons geeft.
- Voor het Kinderdagverblijf, dat we hier vrij zijn om het evangelie te verkondigen.
- Voor de inzegening van Ismaël als voorganger.
- Voor de bekering van Camila van Karina.
- Voor de geestelijke steun die ik mag geven aan Vera.
- Dat Vitória het zo fijn vindt op de dramagroep .
- Voor het besluit om te trouwen door Karine en Luciano en de inzegening op 24 maart.
- Dat God ons bewaard heeft voor ernstige ongelukken.
- Dat alles goed is afgelopen in de strijd om Ismaëls gezondheid.

We vragen u om met ons mee te bidden:

- Voor opwekking en groei in beide gemeentes.
- Voor het bestuur in Brazilië en in Nederland.
- Voor Alexandre en voor Emely, kinderen van Magna Jonker.
- Voor de fam. Jonker en alle medewerkers in Brazilië.
- Voor Vera en Vitória, dat ze kracht ontvangen en wijsheid voor alle moeilijkheden waar ze nu mee te maken krijgen, na hun bekering.
- Voor de trouwdienst op 12 mei van Karina en Jonathan.
- Voor de bankzaken en plannen voor het afmaken van de gebouwen, aan het Kinderdagverblijf.dat God ons wijsheid geeft, inzicht in alle zaken.
- Voor het Kinderdagverblijf, voor alle kinderen, en hun ouders, en voor alle medewerkers (+leraressen).
- Voor kracht, moed en wijsheid voor Lourdes om leiding te geven