De afgelopen week, om precies te zijn waren het 11 dagen, heeft het land op z’n kop gestaan. De vrachtwagenchauffeurs besloten te staken tegen de continue verhoging van de dieselprijs, met nog een verdere lijst aan eisen aan de regering. Ik beheers niet 100% de Portugese taal, dus veel van de eisen, kan ik moeilijk uitleggen, maar uiteindelijk weet ik dat de president van de Petrobrás (het staatsoliebedrijf van Brazilië) ontslag heeft genomen en President Temer al snel een ander in zijn plaats zette. Ook begreep ik dat veel van de eisen van de chauffeurs wel serieus zijn genomen, zoals de aller belangrijkste: het zakken van de dieselolie prijs met 46 centavos per liter. Het land heeft miljarden R$ aan schade geleden, dieren zijn dood gegaan, en veel eten en melk moest weggegooid worden. Uiteraard is er ook veel weggegeven, dat is weer het positieve ervan. Eén vrachtwagen chauffeur is om het leven gekomen door protesten, en één is zwaar gewond geraakt, en tientallen mensen zijn door de politie opgepakt.
Alle vrachtverkeer in het land lag stil, en er kwam nergens meer benzine, levensmiddelen, medicijnen, zuurstof o.a voor ziekenhuizen enz. meer op hun bestemming aan. Alles begon op te raken, zelfs eten in de supermarkten. En wat er was, ging in één keer het dubbele in prijs omhoog. Ziekenhuizen moesten alle geplande operaties afzeggen, dialyse patiënten raakten in paniek door angst dat er niet op tijd dialysevloeistof binnen zou komen. Het was echt heel erg, het Braziliaanse volk, en wij natuurlijk hebben 11 zeer angstige dagen beleefd. De scholen gingen dicht, dus het Kinderdagverblijf ging ook dicht. En we hebben zo weinig mogelijk gereden om benzine te sparen. Maar gelukkig is in dit afgelopen weekend alles langzaam weer normaal gaan draaien. Wel zijn er geruchten dat er weer opnieuw een staking komt, omdat de chauffeurs nog niet tevreden zijn, maar we geloven dat het allemaal praatjes zijn van het volk. Vandaag zijn ook weer de scholen begonnen en ook het Kinderdagverblijf.

Ik wil graag de “Adoradores sem limites” Drama en dansgroep belichten in deze nieuwsbrief. Ze hebben verschillende keren geoefend en hebben in een andere stad opgetreden samen met een andere groep tieners op een feestweekend van een gemeente in Barbacena. De gemeente van Eunice’s vriend Rafaël. (Ze hebben al 1 jaar verkering).
Ze doen zo hun best, en het is zo mooi om ze te zien optreden en dansen voor de Heer.

U zult zich Karina en Jonathan nog wel herinneren van de vorige nieuwsbrieven. Het jonge echtpaar dat tot bekering kwam, en waarvan hun dochter Camila van 7 jaar, zelf naar voren kwam om Jezus aan te nemen. Ze zijn op 12 mei getrouwd, het was een prachtige bruiloft, en zo kon ook hun familie Gods woord horen. We zijn erg blij met het echtpaar, ze zijn ook echt serieus met God bezig, en zijn trouw in elke samenkomst. Ze hebben honger naar God, en we zien hen ook echt groeien. Prijs de Heer.

Het gaat heel goed op het Kinderdagverblijf. Maar ik denk dat de scholen straks lesuren tekort komen. Deze afgelopen week hebben ze geen les gehad, en bijna elke maand is er wel een feestdag, en dat is soms op dinsdag, soms op donderdag, en dan plakken ze er altijd een dag aan vast. Maar wie er onder lijden zijn de kinderen, die straks alles moeten gaan inhalen. Ik weet nog in de tijd dat ik hier in de stad naar de basisschool ging, was het ook zo. Bijna elk jaar was er wel staking, en dan moesten we op zaterdag de lesuren inhalen, dat was echt niet leuk. Maar ondanks alles wat gaande is in het land, heeft Lourdes een mooi compliment gekregen van een moeder. Haar naam is Priscilla, en ze heeft een jongetje van twee jaar, die Pietro heet. Ze woonde samen met haar moeder, haar moeder werkte en zorgde voor beiden, ook financieel. Maar in het begin van dit jaar, is haar moeder ziek geworden en helaas overleden. Toen kwam ze in een moeilijke situatie terecht, want nu moest ze gaan werken, maar wie zal dan op Pietro moeten passen. Haar moeder werkte voor de plaatselijke overheid in de gezondheidszorg, gelukkig hielp de burgemeester haar snel aan een baan. En ze schreef Pietro in op het kinderdagverblijf. Ze kwam na een tijdje naar Lourdes toe, en bedankte haar voor de geweldige hulp die ze mocht ontvangen van het Kinderdagverblijf, want ze was ten einde raad hoe ze verder moest. Haar woorden waren:
“CENA is erg belangrijk voor mij, maar nog meer voor mijn zoontje. Ik kan gerust naar mijn werk gaan, zonder dat ik mij zorgen maak, want ik weet dat hij het goed heeft en in goede handen is. Het is niet alleen een aangename plaats voor mijn zoontje, maar ook zijn alle medewerkers meer dan medewerkers. Ze zijn allemaal als familie voor hem geworden, en ik wil jullie allemaal van harte bedanken, voor dit mooie en fijne werk.”
Nou, dat doet ons toch zeer goed om dit te horen, of niet? Vooral voor Lourdes, die voor heel het Kinderdagverblijf verantwoordelijk is. Dit bemoedigt haar enorm.
Er zijn ook uitdagingen. Zie ook de vorige nieuwsbrief:
Lourdes geeft aan dat het moeilijk werken is met de leraressen die de burgemeester dit jaar heeft gegeven, want ze hebben geen verantwoordelijkheidsgevoel, en doen maar wat ze willen, ze geven bijvoorbeeld helemaal niet door, dat ze de volgende dag niet kunnen komen, ze spijbelen graag. En dat is niet fijn voor Lourdes, die steeds opnieuw vervanging moet regelen.

Zoals elk jaar, is op de tweede zondag van mei moederdag, en konden we weer de moeders in het zonnetje zetten. Een speciale dienst gericht op alle moeders. Elk jaar komen er wel één of twee moeders op bezoek, op uitnodiging van zusters uit de gemeente. Ze gaan allemaal naar voren en krijgen de zegen van de Heer, en uiteraard een klein cadeautje mee, een en stuk taart na afloop.

Angelo en Alizete hebben samen 3 kinderen en verwachten nu hun vierde kindje. Het is een jongetje en gaat Nathan heten. Straks hebben ze dan 2 jongens en twee meisjes. Op 27 mei was de babyshower. Ze wonen in Ribeirão de Santo Antônio, waar ik in een paar nieuwsbrieven geleden over schreef. Dat is waar we nieuwe huissamenkomsten zijn begonnen, een paar km van Mêrces af. De gemeenteleden van Mêrces konden er heengaan, maar door de staking zijn wij niet geweest, we gaan er a.s. zondag weer naar toe. Ze verwacht de komst van Nathan, in de maand juli.

Voor de tweede keer in korte tijd staat de familie Jonker in de krant, maar nu in de krant van Mêrces. Rechts middenin ziet u onze foto, waar een stukje van Ismaëls inzegening in staat. Grappig dat het nieuws en de foto daar terecht zijn gekomen. Ronald is de eigenaar van de Krant Mêrciano en is een christen uit de Maranatha gemeente in Mêrces, en heeft ons in de krant gezet, en gaf een stapel kranten aan onze gemeente mee.

HET IS EEN ZEGEN OM EEN ZEGEN TE ZIJN!!!

Wilt u met ons danken:
• Dat we het werk, ondanks alle strijd, kunnen volhouden dankzij de kracht en moed die de Heer ons geeft.
• Voor het Kinderdagverblijf, dat we hier vrij zijn om het evangelie te verkondigen.
• Voor de gezondheid van Camila, dochter van pastor Antônio.
• Voor de fijne trouwdag van Karina en Jonathan.
• Dat er uiteindelijk toch een overeenkomst tussen de regering en de vrachtwagenchauffeurs is gekomen en de staking opgeheven is. En dat we ons dagelijks werk en leven weer normaal konden oppakken.
• De fijne waardering van de mensen voor het werk hier.
• Dat de nieuwe bankrekeningen eindelijk werken en geld uit Nederland op een goede manier naar Brazilië kan worden overgemaakt.

We vragen u om met ons mee te bidden:
• Voor opwekking en groei in beide gemeentes.
• Voor het bestuur in Brazilië en in Nederland.
• Voor Alexandre en voor Emely, kinderen van Magna Jonker. Magna is overdag aan het werk. (Alexandre is begonnen om stiekem wiet te roken)
• Voor de fam. Jonker en alle medewerkers in Brazilië.
• Voor Vera en Vitória, dat ze kracht ontvangen en wijsheid voor alle moeilijkheden waar ze nu mee te maken krijgen, na hun bekering. Ze trekken zich een beetje terug.
• Voor onze plannen voor het afmaken van de gebouwen van het Kinderdagverblijf en beide kerken.
• Dat God ons wijsheid geeft, inzicht in alle zaken. Er is veel werk te doen.
• Voor het Kinderdagverblijf, voor alle kinderen en hun ouders, en voor alle medewerkers (+leraressen).