Op 29 maart hebben Eunice en Rafaël een hele bijzondere avond georganiseerd op het Kinderdagverblijf. De tieners vroegen maar steeds om in het Kinderdagverblijf te mogen slapen, dus heeft de leiding iets leuks bedacht voor ze.
We gingen dus logeren, niet bij een vriendje maar op het kinderdagverblijf: matrassen op de vloer, in de schoolklas, het maakte niet uit. Ze hebben het ontzettend naar hun zin gehad. Spelletjes, rennen, spelen, eten, gek doen, lachen, huilen en leren, het was de moeite waard.
Rafael, de verloofde van Eunice, is brandweerman, en is al ook al helemaal actief met het zendingswerk, hij helpt heel graag, ook in de kerk, en is een hele grote hulp voor ons, we zijn blij met zijn komst in onze familie. Eunice en Rafaël hopen 25 januari 2020 te trouwen. Hun plan is om in Santa Bárbara do Tugúrio te komen wonen, dus dat kunnen we zien als een grote zegen, want ze hadden ook een andere woonplaats kunnen kiezen. Gelukkig willen ze bij ons blijven. Prijs de Heer!

Opnieuw kregen we bezoek uit Nederland, maar deze keer geen familie, maar Johan en Joyce van Breugel. Hetzelfde echtpaar dat in 2017 een paar weken bij ons geweest is. Deze keer waren ze maar een paar dagen bij ons, van maandag t/m zondag, 27 mei tot 2 juni. Ze waren eerst 3 weken in Ritápolis, een stadje hier 105 km vandaan, waar het Nederlandse echtpaar Wim en Danielle Keizer werken in een kliniek voor drugs- en alcohol verslaafden. Ze werden hier door het echtpaar gebracht, waardoor we kennis konden maken met hen. We hopen allebei contact te houden, maar door het drukke leven schieten we vaak daarin tekort. De tijd met Johan en Joyce was erg fijn, we hebben veel opbouwende gesprekken gehad samen, Johan gaf een bijbelstudie in beide gemeentes, en ze hebben een ochtend opgetrokken met de kinderen op het kinderdagverblijf. Kortom, het was erg gezellig om ze weer bij ons te hebben, en te horen dat het goed met hun gaat. Op 2 juni zijn ze weer terug gevlogen naar Nederland.

Zondag 9 juni zijn we weer bij Alexandre op bezoek geweest. We kunnen maar om de 2 maanden die reis maken, want het is erg ver weg 262 km heen en terug en ik doe er ongeveer met stoppen erbij 6 - 7 uur over. Het is een achtbaan, echt waar, nog erger dan de weg naar ons toe. Wel een prachtig landschap, geweldig mooi, maar het is erg vermoeiend, we deden het in 2 dagen, want we moesten daar om 10 uur ‘s ochtends zijn. We moesten dus in een Bed-en-Breakfast overnachten. Er is familie bezoek op elke tweede zondag van de maand. Voor ons was het de eerste keer, want de vorige keer dat we er waren, zijn we buiten bezoektijd geweest, omdat we er met onze familie uit Nederland heen wilden.
Alexandre is hier sinds 8 maart opgenomen om zich te laten helpen aan zijn drugsverslaving. Het is een christelijke instelling voor jongeren met een verslaving. Ook werken ze daar sterk aan zijn gedrag, het is niet makkelijk voor hem. Alexandre heeft veel moeite met routine en regels, maar het heeft ook met zijn leeftijd te maken natuurlijk. Hij heeft veel moeite om zijn vader lief te hebben en te vergeven, daarom heeft hij soms agressieve buien, waar zij aan proberen te werken. Het afscheid op zondag 9 juni was erg moeilijk, hij huilde aan één stuk door. We vragen u veel voor hem te bidden. Hij wil graag weg, maar hij moet het programma afmaken tot december.

Op woensdag 12 juni was Lourdes jarig, ze is 52 jaar geworden. Ze had helemaal niks door, maar ze werd tot 3 keer toe verrast op deze dag. Twee keer op het kinderdagverblijf en nog een keer ‘s avonds in de gemeente.
De medewerkers en de kinderen op het Kinderdagverblijf hadden ‘s morgens een surprise party voor haar georganiseerd, met taart en nog wat lekkers, en hetzelfde met de middag groep. Dat was erg leuk, de kinderen vonden het harstikke leuk dat te doen voor Lourdes. En Lourdes was heel verrast en had tranen in haar ogen.
In de gemeente hadden we een filmavond gepland en aan het eind begonnen we allemaal te zingen voor Lourdes, en namen haar mee naar achter waar een tafel vol lekkers op haar stond te wachten.
Alles was zeer geslaagd en het was erg gezellig en fijn met elkaar. We danken God voor Lourdes leven, dat ze zo’n sterke vrouw is en trouw in het werk van God al zoveel jaren, en voor alles wat ze doet. Volgens haar getuigenis werkte ze al met mijn ouders sinds haar 17e jaar.

We vragen u om met ons mee te danken:
- Voor de leuke activiteiten voor de tieners.
- Voor Rafaël, die zich samen met Eunice inzet voor de tieners
- Voor de fijne en opbouwende tijd met Johan en Joyce.
- Voor de jarenlange inzet van Lourdes en haar nieuwe levensjaar

We vragen u om met ons mee te bidden;
- Voor geestelijke groei in de gemeentes, dat de Heilige Geest door ons heen werken zal.
- Voor Alexandre, dat hij ondanks alle moeite, toch probeert om vol te houden. Dat hij alles mag leren wat hij nu nodig heeft.
- Ook voor Emely en Magna en voor haar verkering met Marc.
- Voor mijn leven hier en gezondheid voor mijn vader Govert, voor veel wijsheid, liefde en geduld.
- Voor Ismaël & Lourdes, Karin en Eunice en hun toekomstplannen.
- Voor ons verlof in oktober/november, dat we een gezegende en fijne tijd tegemoet gaan in Nederland.
- Voor de afbouw van het Kinderdagverblijf. Het werk vordert goed.
- Voor meer belangstellenden en sponsors voor het werk.
- Voor het Kinderdagverblijf, voor de kinderen en hun ouders. Voor wijsheid en kracht voor de medewerkers en Lourdes.

Ik bid u ook Gods kracht en zegen toe in alle dingen en ik wens u de vrede van de Heer toe.

Hartelijke groeten en tot de volgende nieuwsbrief.

Eliana, en alle medewerkers in Brazilië.

Vanaf half oktober 2019 komt een jonge delegatie vanuit St. Bárbara do Tugúrio voor een bezoek van twee maanden naar Nederland.
Missionair werk heeft een missie om met elkaar te delen. Zending kun je vergelijken met een brug, waarbij het bruggenhoofd van beide zijden belangrijk is.
Het bestuur van de Stichting Zending Brazilië voor Christus staat namens u allen hier in Nederland en België ter verwelkoming en begeleiding.
De familie Jonker staat aan de andere kant van de brug en vertegenwoordigt ons in de zendingsprojecten.
Zending betekent ook over de brug komen: de zendelingen komen en wij dragen zorg voor onderdak, een tour langs gemeenten en vrienden en ondersteuning bij alle informatie en communicatie. Voor dit alles is uw betrokkenheid van grote waarde, u maakt veel mogelijk.
Bidt u mee voor een geslaagde periode van de zendelingen en betaalt u mee om hun komst en verblijf en vervoer te garanderen? Zending is een brug, beide kanten maken de verbinding mogelijk, zij daar en wij hier. Eigenlijk zijn wij samen zendelingen die over de brug komen en zending mogelijk maken.

Een bijdrage kunt u storten op rekening NL16 ABNA 0427 3094 25 t.n.v. St. Zending Brazilië voor Christus te Nuenen, onder vermelding van Zendingstournee 2019.

Namens het bestuur, Jacques Helder, voorzitter.